Treinreizen in Turkije

Turkije heeft een klein, snel spoornet in een heel groot land, dus je moet weten welke trajecten de treinen dekken voordat je je reis eromheen plant.

De treinen die in Turkije de moeite waard zijn

Het spoornet dat er is, is echt goed. TCDD Taşımacılık, de staatsvervoerder voor reizigers, rijdt elke langeafstandstrein in het land. De YHT-hogesnelheidstreinen doen niet onder voor wat dan ook in West-Europa, en de nachttreinen ten oosten van Ankara zijn goedkoop en geairconditioneerd, en veel prettiger dan een langeafstandsbus. Het probleem is de dekking.

Neem de trein voor de lange afstanden die hij echt bedient: Istanbul naar Ankara, Konya of Sivas, en Ankara oostwaarts naar Erzurum en Kars. Er rijdt geen trein naar Antalya, Bodrum, Marmaris, Fethiye of Cappadocië, dus die reizen eindigen hoe dan ook met de bus. Plan eerst de treintrajecten en vul de gaten met bussen en veerboten.

De hogesnelheidslijnen van Turkije

Er rijden vier YHT-corridors: Istanbul naar Ankara via Eskişehir, Istanbul naar Konya en Karaman via Eskişehir, Ankara naar Konya en Karaman, en Ankara naar Sivas. De treinen halen tot 250 km/u op speciaal aangelegde lijnen en komen in twee varianten voor, een CAF-trein met zes rijtuigen en een nieuwere Siemens Velaro met acht rijtuigen. Economy en business class zitten allebei comfortabel. Bij business class krijg je thee of koffie en een broodjesdoos.

Ankara naar İzmir is het gat waarvan reizigers het vaakst aannemen dat het gedicht is. Dat is niet zo. Er is geen directe hogesnelheidslijn naar İzmir, dus overdag neem je een YHT naar Eskişehir en stap je over op de Ege Ekspresi, en 's nachts rijdt de İzmir Mavi Tren door met slaapwagens. Controleer dit voordat je je reis eromheen plant, want het hogesnelheidsnet wordt nog uitgebreid.

Het juiste station in Istanbul

In Istanbul kom je vier stationsnamen tegen, en maar twee daarvan hebben invloed op je boeking. Voor bijna elk hogesnelheidsvertrek moet je op Söğütlüçeşme zijn, aan de Aziatische kant, waar de YHT-treinen naar Ankara en Konya beginnen. Op Halkalı, 25 km ten westen van het centrum, komt de internationale trein uit Sofia aan, en daar vertrekken ook een paar YHT-treinen en de Ankara Ekspresi met slaapwagens. Staat er op een boekingspagina alleen "Istanbul", open dan de treindetails en controleer welk van de twee wordt bedoeld voordat je betaalt.

De andere twee namen zijn historisch. Op Sirkeci, het oude eindpunt van de Orient Express midden in het Europese deel, rijden sinds maart 2013 geen hoofdlijntreinen meer en het gebouw wordt gerestaureerd, al houdt TCDD er een loket open dat binnenlandse en internationale kaartjes verkoopt. Op Haydarpaşa, het monumentale kopstation aan de Aziatische oever, rijdt sinds 2012 helemaal geen trein meer. Bezoek ze gerust, maar probeer er geen trein te nemen.

Marmaray is het stuk dat de stad aan elkaar knoopt. Deze voorstadstreinen rijden onder de Bosporus door van Halkalı via Sirkeci naar Söğütlüçeşme en verder naar Gebze, minstens elke 15 minuten, en zo verplaats je je tussen de twee stations die ertoe doen. Halkalı naar Sirkeci duurt ongeveer 35 minuten, Sirkeci naar Söğütlüçeşme ongeveer 13. Koop een Istanbulkart bij de automaten op het station en gebruik die je hele verblijf.

Nachttreinen en de oostelijke lijnen

De nachttreinen van Turkije zijn voor veel mensen de reden om te komen. Ten oosten van Ankara rijdt de dagelijkse Doğu Ekspresi 1.310 km naar Kars in ongeveer 26 uur, langs de Eufraat en omhoog naar het oostelijke hoogland, met vierpersoonscouchettes, verstelbare pullmanstoelen en een restauratiewagen. Ligplaatsen zijn binnen enkele minuten na opening van de verkoop uitverkocht. Annuleringen komen wel vaak voor, dus blijf kijken in plaats van na één poging op te geven.

Verwar hem niet met de Turistik Doğu Ekspresi, een andere trein met een bijna identieke naam. Die rijdt alleen in de winter, een paar dagen per week in elke richting, heeft slaapcoupés in plaats van couchettes en staat stil voor sightseeingpauzes van drie uur, waardoor de reis boven de 30 uur uitkomt. Hij wordt verkocht tegen speciale tarieven met dynamische prijzen. Hij valt bovendien niet onder een treinpas, en juist dat kost reizigers geld.

De rest van het nachtnet is eenvoudiger. De Ankara Ekspresi verbindt Istanbul 's nachts met Ankara, met slaapwagens en pullmanstoelen, vertrekt laat op de avond vanaf Halkalı en komt de volgende ochtend vroeg in Ankara aan. De Vangölü Ekspresi rijdt naar Tatvan aan het Vanmeer, de Güney Ekspresi naar Diyarbakır en Kurtalan, en de İzmir Mavi Tren verbindt Ankara elke nacht met İzmir.

Kaartjes kopen en plaatsen reserveren

Koop rechtstreeks op de eigen boekingssite van TCDD Taşımacılık in plaats van bij een doorverkoper. Daar vind je elke hogesnelheidstrein en hoofdlijntrein, inclusief couchettes en slaapwagens, maar slechts een handvol regionale Bölgesel-diensten. Er is een Engelse versie, die je aanzet met de knop TR en EN rechtsboven, en de site accepteert doorgaans ook niet-Turkse betaalkaarten.

Sinds februari 2026 verkoopt diezelfde site ook de internationale nachttrein naar Sofia en Boekarest, te vinden onder International tickets. Boek die vanuit huis. Het is de enige geregelde trein het land in, en de slaapwagens en couchettes vertrekken in de zomer en de herfst vaak volgeboekt, dus wachten op een loket in Sofia kan je de reis kosten.

De boekingsperiodes zijn kort naar Europese maatstaven, dus ga er niet van uit dat je maanden vooruit kunt boeken. Hogesnelheidstreinen gaan 15 dagen voor vertrek in de verkoop, hoofdlijntreinen 30 dagen. De verkoop van de internationale nachttrein opent meestal ongeveer acht weken van tevoren, al wisselt dat. Controleer de openingsdatum voor jouw specifieke trein.

De tarieven zijn laag. Istanbul naar Ankara met de YHT lag rond TRY 780 in economy en ongeveer de helft meer in business class, en een couchette van Ankara naar Kars in de Doğu Ekspresi rond TRY 1.240. Turkije kent hoge inflatie, dus behandel elk lirabedrag dat je leest, dit artikel inbegrepen, als richtlijn en controleer het actuele tarief op de boekingssite van TCDD voordat je je budget maakt.

Op hogesnelheidstreinen en hoofdlijntreinen noemt je kaartje één trein, één rijtuig en één stoel. Een standaard YHT-kaartje kun je één keer omboeken, de flexibele versie, die ongeveer 20 procent meer kost, drie keer. Wijzigen kan tot 75 minuten voor vertrek, dus stel het niet uit tot op het perron. Terugbetaling is alleen mogelijk op hoofdlijnkaartjes en op flexibele hogesnelheidskaartjes, met een inhouding die op de dag van vertrek oploopt. Reizigers van 13 tot en met 26 jaar en van 60 tot en met 64 jaar krijgen 15 procent korting op het standaardtarief, en reizigers van 65 jaar en ouder 50 procent, dus vraag aan het loket om het genç- of het yaşlı-tarief.

Eén regel verrast bezoekers. Bij het kopen geef je je geslacht op, en het systeem van TCDD zet reizigers van verschillend geslacht niet naast elkaar of in dezelfde slaapcoupé, tenzij de kaartjes samen zijn gekocht. Geef het correct op. Een fout kan betekenen dat je wordt verplaatst, moet bijbetalen of de trein moet verlaten.

Interrail en Eurail in Turkije

Turkije hoort bij het netwerk van Interrail en Eurail, en de dekking is ruimer dan de meeste reizigers verwachten. De eigen tabel met spoorwegmaatschappijen van Interrail noemt de regionale treinen (Bölgesel), hoofdlijntreinen (Anahat), hogesnelheidstreinen (YHT) en nachttreinen (EXP) van TCDD Taşımacılık als inbegrepen, samen met de internationale nachttreinen (INT) die TCDD samen met maatschappijen buiten Turkije rijdt. Twee dingen vallen erbuiten, en allebei verrassen ze reizigers: de Turistik Doğu Ekspresi en Marmaray.

De uitsluiting van Marmaray is de dure, want Marmaray is precies de trein die je nodig hebt om de Bosporus over te steken tussen Halkalı, Sirkeci en Söğütlüçeşme. Een treinpas dekt hem niet. Koop een Istanbulkart of een kaartje voor drie ritten bij de automaten op het station en betaal dat stuk zelf.

Reserveringen zijn de andere valkuil. Turkse plaatsreserveringen kun je niet via het zelfbedieningssysteem van Interrail boeken, en voor binnenlandse treinen kun je ze ook niet vanuit huis regelen. Ze moeten aan een loket in Turkije worden gemaakt, wat voor de meeste reizigers neerkomt op de binnenlandse en internationale loketten op Sirkeci, dagelijks open van 11:00 tot 19:00 uur vanuit een tijdelijk kantoor zolang het station wordt gerestaureerd, of het TCDD-kantoor op Halkalı. Interrail beschouwt reserveringen als verplicht op Anahat- en YHT-treinen en op de meeste Bölgesel-diensten, dus ga ervan uit dat je er een nodig hebt en regel die enkele dagen van tevoren.

Of een pas voor alleen Turkije de moeite waard is, is een aparte vraag. Losse kaartjes zijn hier goedkoop, en de meeste Turkse reisplannen bevatten bussen en veerboten die geen enkele pas dekt, dus een Interrail One Country Pass voor Turkije is zelden voordeliger dan onderweg gewoon kaartjes kopen. Hij verdient zijn plek vaker aan het staartje van een langere Europese reis, waar een reisdag of twee van een Global Pass je over de Bulgaarse grens en door naar Ankara brengt. Pasprijzen hangen af van je leeftijd, de klas en het aantal reisdagen, dus lees het actuele bedrag af op de eigen paspagina van Interrail in plaats van te vertrouwen op een getal dat ergens anders wordt genoemd.

Met de trein vanuit Europa naar Turkije

Er is precies één geregelde spoorverbinding tussen Turkije en de rest van Europa: de nachttrein van Sofia naar Istanbul, die het hele jaar dagelijks rijdt met slaapwagens en couchettes en zonder gewone zitrijtuigen. Reserveren is verplicht. Hij eindigt op Halkalı en niet ergens centraal, dus reken de rit met Marmaray mee in je aankomstplan.

Van ongeveer half juni tot half oktober rijdt er ook een doorgaand couchetterijtuig vanuit Boekarest. Buiten die periode reis je met aansluitende treinen van Boekarest naar Dimitrovgrad in Bulgarije en stap je daar op de nachttrein. Tussen Turkije en Griekenland rijdt helemaal geen trein, wat mensen verrast die aannemen dat het Balkannetwerk gewoon doorloopt.

Pashouders kunnen deze trein gebruiken door de toeslag voor een couchette of slaapwagen te betalen, en volgens de nachttreinregel zou hij maar één reisdag moeten kosten. De Rail Planner-app heeft hier een bekende eigenaardigheid: hij leest het traject na de Turkse grens als een aparte trein en neemt een tweede reisdag als je de reis rechtstreeks uit de dienstregeling toevoegt. Voeg de reis handmatig toe aan je pas, dan houd je die dag. Sla eten in voordat je instapt, want er is geen catering aan boord.

Praktische tips voor treinreizen in Turkije

Reken op een paar extra minuten bij hogesnelheidsstations. Bij elke YHT-ingang staan een röntgenapparaat en een metaaldetector, gevolgd door een kaartcontrole, en het instappen begint meestal 30 minuten voor vertrek. Kom je tien minuten van tevoren aan, dan moet je rennen.

YHT-treinen hanteren bij de instapcontrole een echte bagagelimiet: één stuk tot 65x50x35 cm, of twee tot 55x40x23 cm, met een kleine toeslag die je bij de poort betaalt als je daarboven zit. Bij de klassieke langeafstandstreinen wordt bagage helemaal niet opgemeten.

Twee stations lonen wat voorbereiding. Ankara Gar bestaat feitelijk uit twee gebouwen die met een voetgangersbrug zijn verbonden: het station uit 1937 voor de klassieke treinen en de moderne hal ertegenover voor de YHT-vertrekken. In Konya gebruiken de hogesnelheidstreinen Selçuklu, ongeveer 4 km verderop in de stad dan het oude station Konya, dus kijk bij welk van de twee je accommodatie ligt voordat je een kamer boekt.

Neem contant Turkse lira mee. Stationsloketten accepteren steeds vaker kaarten, maar taxi's in Istanbul vaak niet, en er staat een geldautomaat net buiten de ingang van Halkalı, waar de trein uit Sofia aankomt. Veel langeafstandstreinen hebben een restauratiewagen met warme dranken, snacks en soms een echte warme maaltijd, maar geen alcohol.